Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα:

Η αρχιερατική προσευχή του Κυρίου

Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (κεφάλαιο ιζ’, στίχοι 1-13)
1 Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε, 2 καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. 3 Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. 4 Ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· 5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. 6 Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. Σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. 7 Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· 8 ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.
9 Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, 10 καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. 11 Καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. 12 Ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. 13 Νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

Σύντομη ερμηνεία:

1 Αυτά είπε ο Ιησούς και μετά εσήκωσε τα μάτια Του στον ουρανό και είπε: “Πατέρα, ήλθε η ώρα· δόξασε τον Υιό σου, για να μπορέσει και ο Υιός σου να δοξάσει Εσένα· 2 όπως Συ έδωκες σε Αυτόν εξουσία επάνω σε όλους τους ανθρώπους, έτσι και Αυτός να δώσει σε Αυτούς αυτό που Συ έδωκες σε Αυτόν, δηλαδή ζωή αιώνια! 3 Και αιώνια ζωή είναι αυτό: να γνωρίζουν Εσένα τον μόνον αληθινό Θεό και Εκείνον που Συ τους έστειλες· τον Ιησού Χριστό. 4 Εγώ Σε εδόξασα στη γη· το έργο που μου ανέθεσες να κάμω, το έφερα εις πέρας! 5 Και τώρα, Πατέρα, δόξασέ με Εσύ· πάρε με κοντά Σου· και δώσε μου τη δόξα, που είχα κοντά Σου, πριν δημιουργηθεί ο κόσμος. 6 Εφανέρωσα το όνομά Σου στους ανθρώπους, που Συ τους πήρες από τον κόσμο και τους έδωκες σε Μένα. Δικοί σου ήσαν· και Συ τους έδωκες σε Μένα. Και τον λόγο Σου τον έχουν τηρήσει. 7 Τώρα πιά το έχουν καταλάβει, ότι όλα όσα μου έχεις δώσει, είναι από Σένα· 8 επειδή εγώ, τα λόγια που μου έδωκες Συ, τα παρέδωκα σε αυτούς· και αυτοί τα παρέλαβαν· και γι΄ αυτό, το κατάλαβαν καλά, ότι βγήκα από Σένα· και το επίστευσαν ότι Συ με έστειλες. 9 Εγώ τώρα σε παρακαλώ γι΄ αυτούς. Ναί, τώρα δεν σε παρακαλώ για τον κόσμο όλο, αλλά μόνο γι΄ αυτούς που μου έδωκες· γιατί αυτοί είναι δικοί σου· 10 Βέβαια όλα τα δικά Μου, δικά Σου είναι· και όλα τα δικά Σου είναι δικά Μου· και η δόξα μου έχει φανερωθεί σε αυτούς. 11 Μα στο εξής εγώ δεν θα βρίσκομαι πιά στον κόσμο. Αυτοί, όμως, θα μείνουν στον κόσμο· ενώ εγώ έρχομαι σε σένα. Πατέρα μου άγιε, φύλαξέ τους με τη δύναμη του ονόματός Σου, που το έδωκες και σε Μένα· κάμε να είναι και αυτοί ένα, όπως είμαστε και εμείς! 12 Όταν ήμουν μαζί τους στον κόσμο, τους εφύλαττα εγώ με τη δύναμη του ονόματός Σου. Συ μου τους έδωκες· και εγώ τους εφύλαξα. Και κανένας από αυτούς δεν χάθηκε, παρά μόνο ο υιός της απωλείας· για να εκπληρωθεί η γραφή. 13 Μα τώρα εγώ έρχομαι σε Σένα· και αυτά τα λέγω όσο είμαι ακόμη στον κόσμο, για να έχουν τη χαρά τη δική μου σε πλήρη και τέλειο βαθμό μέσα τους”.

Το πνευματικό μήνυμα για σήμερα:

Είναι ότι η Εκκλησία και οι πιστοί δεν είναι απομονωμένοι από την κοινωνία, αλλά ζουν μέσα σε αυτήν με έναν ανώτερο σκοπό. Η δύναμή μας απέναντι σε κάθε πνευματικό κίνδυνο ή διχασμό δεν προέρχεται από δικές μας δυνάμεις, αλλά από την προστασία που μας εξασφαλίζει η αγάπη και η μεσιτεία του Χριστού.

Το συμπέρασμα και η εφαρμογή στη ζωή μας:

Επιδίωξη της Ενότητας: Σταματάμε τους εγωισμούς, τις αντιπαραθέσεις και τα κουτσομπολιά στην οικογένεια, στη δουλειά ή στην ενορία. Αντιμετωπίζουμε τον συνάνθρωπο ως αδελφό και όχι ως αντίπαλο.
Ζωή «μέσα» στον κόσμο, αλλά όχι «από» τον κόσμο: Συμμετέχουμε κανονικά στην καθημερινή ζωή (επάγγελμα, κοινωνικές σχέσεις, διασκέδαση), αλλά δεν υιοθετούμε την κακία, την αδικία, την εκδίκηση ή την απληστία που συχνά κυριαρχούν γύρω μας.
Καλλιέργεια της Αιώνιας Ζωής από τώρα: Η αιώνια ζωή, σύμφωνα με το κείμενο, είναι «το να γνωρίζουμε τον Θεό». Αυτό εφαρμόζεται με το να αφιερώνουμε καθημερινά χρόνο στην προσευχή, στη μελέτη και στην πνευματική ζωή, γνωρίζοντας τον Θεό βιωματικά.
Εμπιστοσύνη και Χαρά: Διώχνουμε τον φόβο και την απελπισία. Ξέρουμε ότι ο Χριστός έχει προσευχηθεί προσωπικά για εμάς, ώστε να έχουμε «τη δική Του χαρά ολοκληρωμένη μέσα μας».

Γιατί επιλέχθηκε για την Κυριακή των Πατέρων η Αρχιερατική Προσευχή του Χριστού;

Γιατί ο Ιησούς μιλά καθαρά για τη δόξα που είχε κοντά στον Πατέρα
«πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι».
Αυτή ακριβώς τη θεότητα και προαιώνια ύπαρξη του Χριστού υπερασπίστηκαν οι 318 Πατέρες εναντίον του Αρείου.
Και δεύτερον γιατί το αίτημα του Χριστού «ἵνα ὦσιν ἓν» (να είναι ένα) αποτελεί τον σκοπό των Οικουμενικών Συνόδων, οι οποίες συγκαλούνταν για να διατηρήσουν την ενότητα της πίστης μακριά από διασπάσεις και αιρέσεις.