Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα:
Ματθ. στ´ 22 – 33
22 Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται· 23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. Εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον;
24 Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.
25 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; 26 Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; 27 Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; 28 Καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει· 29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. 30 Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;
31 Μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα; 32 Πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. 33 Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.
Σύντομη ερμηνεία:
22 Λυχνάρι για το σώμα είναι το μάτι. Αν λοιπόν το μάτι σου είναι απλό (απονήρευτο), όλο το σώμα σου θα είναι γεμάτο φως. 23 Αν όμως το μάτι σου είναι πονηρό, τότε όλο το σώμα σου θα είναι βυθισμένο στο σκοτάδι. Συμπέρασμα: Αν το “φως” σου είναι σκοτάδι, τότε το σκοτάδι σου πόσο θα είναι;
24 Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο αφεντικά ταυτόχρονα. Γιατί ένα από τα δύο θα γίνει: ‘Ή τον ένα θα τον απεχθανθεί· και έτσι θα αγαπήσει τον άλλο. ‘Η από τον ένα θα «πιαστεί»· και έτσι τον άλλο θα τον καταφρονήσει. Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν είναι δυνατό να υπηρετεί κανείς Θεό και Μαμωνά* ταυτόχρονα.
25 Γι’ αυτό λοιπόν σας το λέω: Μήν αφήνετε τον εαυτό σας, να σας πιάνει αγωνία σχετικά με τη «ζωή» σας, για το τι θα φάτε και τι θα πιείτε, μήτε σχετικά με το σώμα σας, για το τι θα φορέσετε! Δεν είναι ανώτερη η ζωή από το φαϊ; και το σώμα, από το ρούχο; 26 Ρίχτε μια ματιά στα πουλιά που πετούν στον ουρανό. Δεν σπέρνουν. Δεν θερίζουν. Δεν μαζεύουν τρόφιμα σε αποθήκες. Και όμως, ο Πατέρας σας τα τρέφει! Δεν το καταλαβαίνετε, ότι γι΄ Αυτόν εσεις διαφέρετε πολύ από τα πουλιά;
27 Και ποιός από σας θα μπορέσει ποτέ, όσο κι αν το κάμει στόχο του, να αυξήσει το ανάστημά του κατά ένα πήχυ; 28 Και γιατί “χαλάτε τον κόσμο”, για το τι θα φορέσετε; Ρίχτε μια ματιά στα κρίνα του αγρού. Ιδέτε, πώς μεγαλώνουν! Ούτε στη δουλειά σκοτώνονται, ούτε με υφάσματα και ραψίματα ασχολούνται. 29 Μα σας το λέγω: Ακόμη και ο Σολομών, που είχε τόση δόξα, ποτέ του δεν ντύθηκε σαν ένα από αυτά.
30 Αν λοιπόν το χορταράκι του αγρού, που υπάρχει μόνο για “σήμερα”, και “αύριο” το ρίχνουν στο φούρνο, ο Θεός το ντύνει τόσο όμορφα, πόσο πιο πολύ θα φροντίσει να ντύσει εσάς όμορφα, ολιγόπιστοι!
31 Μη, λοιπόν, καταλαμβάνεστε από αγωνία για το: τι θα φάμε, τι θα πιούμε και τι θα φορέσουμε! 32 Αυτά, -όπως το ξέρετε- είναι τα θέματα που απασχολούν τους ανθρώπους που ζουν χωρίς Θεό! Μα ο ουράνιος Πατέρας σας το ξέρει ότι όλα αυτά τα χρειάζεστε στη ζωή. 33 Γι΄ αυτό, εσείς σαν πρώτο και κύριο αίτημά σας, να έχετε, να σας δώσει ο Θεός τη βασιλεία Του και το έλεός Του, και τότε όλα αυτά θα σας τα δώσει και χωρίς να τα ζητάτε!
* Μαμωνά λέξη αραμαϊκή: τα χρήματα. Τα χρήματα όταν δεν τα χρησιμοποιούμε για τη δόξα του Θεού, τα χρησιμοποιούμε για την απώλειά μας, με οδηγό το διάβολο.
Το πνευματικό μήνυμα για σήμερα:
Ο Χριστός τονίζει ότι «ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός».
Διδάσκει ότι κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους (τον Θεό και τον μαμωνά/πλούτο).
Καλεί τους πιστούς να μην μεριμνούν με αγωνία για το τι θα φάνε ή τι θα ντυθούν, φέρνοντας ως παράδειγμα τα πετεινά του ουρανού και τα κρίνα του αγρού.
Το κεντρικό μήνυμα συνοψίζεται στη φράση: «Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν».
Το συμπέρασμα και η εφαρμογή στη ζωή μας:
Αλλαγή προτεραιοτήτων (Πνευματικός προσανατολισμός):
- Βάζουμε σε προτεραιότητα τις πνευματικές αξίες (αγάπη, δικαιοσύνη, προσευχή, προσφορά).
- Αναζητούμε πρώτα τη «Βασιλεία του Θεού» στις καθημερινές μας επιλογές.
Διάκριση μεταξύ ανάγκης και απληστίας:
- Εργαζόμαστε έντιμα για να καλύψουμε τις πραγματικές βιοτικές μας ανάγκες.
- Απορρίπτουμε τον άκρατο καταναλωτισμό και την ψευδαίσθηση ότι τα λεφτά προσφέρουν απόλυτη ασφάλεια.
Καταπολέμηση του καθημερινού άγχους:
- Αντικαθιστούμε την αγωνιώδη μέριμνα για το αύριο με την προσευχή και την ελπίδα.
- Μαθαίνουμε να ζούμε στο παρόν, αφήνοντας το μέλλον στα χέρια της Θείας Πρόνοιας.
Καλλιέργεια της ευγνωμοσύνης:
- Εκτιμούμε τα απλά και καθημερινά δώρα της ζωής (την υγεία, τη φύση, τους ανθρώπους μας).
- Λέμε «δόξα τω Θεώ» για όσα έχουμε, αντί να παραπονιόμαστε διαρκώς για όσα μας λείπουν.
Καθαρότητα των κινήτρων (Το «καθαρό μάτι»):
- Φροντίζουμε οι σκέψεις και οι προθέσεις μας να μην είναι διπρόσωπες ή υστερόβουλες.
- Βλέπουμε τους συνανθρώπους μας με καλοσύνη, χωρίς καχυποψία ή φθόνο.
Απάντηση