Αγαπητοί συμπατριώτες μας,
Σήμερα συγκεντρωθήκαμε με σεβασμό και συγκίνηση για να τιμήσουμε μία από τις σημαντικότερες ημέρες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Μια ημέρα που δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική ανάμνηση, αλλά ένα ζωντανό μήνυμα πίστης, ελευθερίας, αξιοπρέπειας και αυτοθυσίας. Μια ημέρα που μας θυμίζει ότι υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός λαού κατά τις οποίες η ψυχή του υψώνεται πάνω από τον φόβο και η συνείδησή του αρνείται να υποταχθεί στην αδικία.
Τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά σε ένα σκληρό τελεσίγραφο. Οι δυνάμεις του φασισμού απαιτούσαν να παραδοθεί, να επιτρέψει την παραβίαση της ελευθερίας και της εθνικής της κυριαρχίας. Η απάντηση του ελληνικού λαού υπήρξε ξεκάθαρη: ΟΧΙ!
Ένα μικρό, λιτό και αποφασιστικό «Όχι», που έμελλε να γίνει σύμβολο ενός ολόκληρου έθνους.
Το «Όχι» εκείνο δεν το είπε μόνο ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς. Το επανέλαβε με τη στάση του ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Το είπαν οι στρατιώτες που έφυγαν για το μέτωπο, οι μάνες που αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους με δάκρυα στα μάτια, οι γυναίκες της Πίνδου που μετέφεραν εφόδια στα χιονισμένα βουνά, οι τραυματίες που υπέμεναν τον πόνο και όλοι εκείνοι που πρόσφεραν ό,τι είχαν για την πατρίδα.
Στα βουνά της Ηπείρου, μέσα στο κρύο, στην πείνα και στις κακουχίες, γράφτηκαν σελίδες απαράμιλλου ηρωισμού. Άνθρωποι απλοί, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν ποτέ φανταστεί ότι θα γίνονταν ήρωες, στάθηκαν απέναντι σε έναν ισχυρότερο στρατό, όχι επειδή δεν φοβούνταν τον θάνατο, αλλά επειδή αγαπούσαν περισσότερο την ελευθερία.
Και εδώ βρίσκεται το βαθύτερο νόημα της σημερινής ημέρας: ο ηρωισμός δεν σημαίνει ότι δεν φοβάσαι. Σημαίνει ότι, ακόμη κι όταν φοβάσαι, δεν εγκαταλείπεις εκείνο που θεωρείς ιερό και πολύτιμο.
Αγαπητοί μου,
Σήμερα, έχουμε και μια ιδιαίτερη ευθύνη, καθώς ζούμε μακριά από την πατρίδα μας, εδώ στη Γερμανία.
Η απόσταση από την Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει απόσταση από τις ρίζες μας. Εμείς, οι Έλληνες της διασποράς, έχουμε χρέος να διατηρήσουμε ζωντανή τη γλώσσα μας, την ιστορία μας, τις παραδόσεις μας και την ορθόδοξη πίστη μας. Και ακόμη μεγαλύτερο χρέος έχουμε απέναντι στα παιδιά μας.
Θέλουμε να γνωρίζετε ότι η ελληνική σημαία δεν είναι απλώς ένα κομμάτι υφάσματος με γαλανό και λευκό χρώμα. Είναι η μνήμη των προγόνων μας, οι θυσίες τους, οι αγώνες τους και η ευθύνη που περνά από γενιά σε γενιά.
Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ο τόπος όπου γεννήθηκαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες σας. Είναι η γλώσσα με την οποία εκφράζεστε, οι αξίες που κληρονομείτε, η ιστορία που σας συνδέει με εκατομμύρια ανθρώπους και ο πολιτισμός που καλείστε να γνωρίσετε και να αγαπήσετε.
Δεν χρειάζεται να μεγαλώσετε με μίσος για κανέναν λαό, ούτε να θεωρείτε τον εαυτό σας ανώτερο από τους άλλους. Χρειάζεται να μάθετε να αγαπάτε την πατρίδα σας, να σέβεστε την πατρίδα του άλλου, να υπερασπίζεστε την ειρήνη και να μη λησμονείτε ποτέ την αξία της ελευθερίας.
Γιατί πραγματικός πατριωτισμός δεν είναι η εχθρότητα προς τους άλλους. Είναι η αγάπη για τον τόπο σου, η ευθύνη για την ιστορία σου και η διάθεση να προσφέρεις στο κοινό καλό.
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Ας μην αφήσουμε, λοιπόν, την 28η Οκτωβρίου να γίνει μια απλή σχολική γιορτή ή μια επέτειος που θυμόμαστε μόνο μία φορά τον χρόνο.
Ας την κάνουμε αφορμή να αναρωτηθούμε τι σημαίνει σήμερα να λέμε «Όχι». Να λέμε «Όχι» στην αδικία, στο ψέμα, στον διχασμό, στην αδιαφορία και στην περιφρόνηση του συνανθρώπου μας. Να λέμε «Ναι» στην ειρήνη, στην αλληλεγγύη, στην πίστη, στην ενότητα και στην αγάπη.
Ας κρατήσουμε βαθιά στην καρδιά μας τη θυσία εκείνων που αγωνίστηκαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να ζούμε ελεύθεροι.
Και ας παρακαλέσουμε τον Θεό να αναπαύει τις ψυχές των πεσόντων, να ευλογεί την πατρίδα μας, να προστατεύει την παροικία μας και να χαρίζει ειρήνη σε όλους τους λαούς της γης.
Ζήτω το όχι της 28η Οκτωβρίου 1940!
Ζήτω η Ελλάδα!
Αφήστε μια απάντηση